Η εμφάνιση της μικρής Ελένης στο Δίλοφο Έβρου, σε Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση χωρίς δημοτικούς άρχοντες, έγινε σύμβολο της κοινότητας που «παίρνει πίσω την πλατεία» και προκαλεί αντιδράσεις για τον ρόλο των τοπικών πολιτικών.
Στον Δίλοφο του Έβρου, μια μικρή μαθήτρια έγινε το απόλυτο πρόσωπο που συζητιέται στα social media και στην τοπική κοινωνία, πυροδοτώντας έναν διάλογο για την παρουσία (ή την απουσία) των δημοτικών αρχόντων στις γιορτινές εκδηλώσεις των χωριών.
Σε φωτογραφίες και βίντεο που κυκλοφορούν ευρέως στο Facebook, η μικρή Ελένη με μικρόφωνο στα χέρια και ένα προσωπάκι, γεμάτο παιδικό αυθορμητισμό, καλωσορίζει με ζωηρότητα τους κατοίκους και άναβε το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία του χωριού.
Σε αντίθεση, οι εικόνες από την πλευρά της δημοτικής διοίκησης εμφανίζουν τον δήμαρχο και την αντιδήμαρχο να μιλούν από μικρόφωνα, σε άλλες στιγμές της εκδήλωσης.
Μια ανάρτηση της ομάδας του Facebook “Το Τρίγωνό μας”, που συνοδεύει αυτές τις φωτογραφίες σχολιάζει με έντονο ύφος ότι «τελικά μπορούμε και χωρίς αυτούς», υπονοώντας ότι η εκδήλωση έγινε με κόπο και δουλειά των κατοίκων του Διλόφου και της μικρής Ελένης, χωρίς ουσιαστική παρουσία ή στήριξη από τις δημοτικές αρχές.
Το μήνυμα της ανάρτησης δεν περιορίζεται απλώς στο χαριτωμένο στιγμιότυπο ενός παιδιού πάνω στη σκηνή. Αντιθέτως, εκφράζει μια εκτεταμένη αποδοκιμασία απέναντι σε πολιτικά στελέχη που κατά τους σχολιαστές «τρέχουν στις εκδηλώσεις μόνο για να προβληθούν», ενώ δεν συμμετέχουν ενεργά στην καθημερινότητα των πολιτών.
Οι λιγοστοί πάντως κάτοικοι πάντως του Διλόφου απέδειξαν στην πράξη πως μπορούν να οργανώσουν, να καθαρίσουν τις πλατείες τους και να στήσουν εκδηλώσεις χωρίς στήριξη από «επίσημους προσκεκλημένους». Η αντίθεση ανάμεσα στην απλότητα και αυθεντικότητα της μικρής με την τυπικότητα των πολιτικών στιγμών είναι εμφανής και έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις, από συμπάθεια και περηφάνια μέχρι αιχμηρή κριτική προς τους τοπικούς άρχοντες.
Η εκδήλωση έχει πλέον μετατραπεί σε σύμβολο κοινότητας, δείχνοντας πώς μικρές στιγμές, όπως η παιδική φωνή της Ελένης που καλωσορίζει τους γείτονες, μπορούν να αποκτήσουν μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό βάρος όταν αγγίζουν την καθημερινή πραγματικότητα των ανθρώπων.
